تبلیغات
دانشجویان محیط زیست گرگان - بودن یا نبودن، مسئله این نیست!
دانشجویان محیط زیست گرگان

!یادمان باشد!! محیط زیست میراث گذشتگان نیست، آن را از آیندگان به امانت گرفته ایم

چندی پیش که برای انجام نمونه برداری در راستای پایان نامم ، از تالاب آلاگل با دوستانم برمیگشتم متوجه پرچم های قرمز رنگی شدیم که به موازات جاده هر چند ده متر در زمین کاشته شده بود! از کارشناس محیطزیستی که همراه ما بودند شنیدم که این همان مسیر راه آهن است. آنجا بود که فهمیدم که جریان پروژه ی راه آهن ایران -ترکمنستان جدیست. راه آهنی که نویدبخش توسعه و آبادانی استان گلستان لقب گرفته است. اما انگار مثل همیشه عبور دادن آن از دل زیستگاههای حیان وحش مهم نیست!

سرپرست وزارت راه و ترابری گفت: با احداث 82 كیلومتر راه‌آهن، شبكه ریلی كشورمان از مرز اینچه برون (ناحیه اترك در شمال گرگان) به راه ‌آهن تركمنستان و سپس قزاقستان متصل می‌شود. 

تالاب صوفیکم

این بار نوبت تالاب صوفی کم است تا مهمان طرح های توسعه ای ما که اصلا در آن ارزیابی اثرات نوسعه مطرح نیست، باشد.


جاده یا راه آهن، این گونه مسیرهای پر تردد دارای اثرات تاخیری هستند، برای مثال تاثیرات منفی واقعی جاده بر روی تالاب،چند سال بعد نمایان می شود، مثل یک بیماری خاموش!!! 

مطمئنا این اثرات تنها دامن گیر تالاب صوفی کم نیست، راه آهنی که می گذرد چشم انداز زیبایی خواهد داشت، تالاب بین المللی آلاگل در سمت شرقی آن پیداست و آن سوتر تالاب های  بین المللی آجی گل و آلماگل نیز از این پدیده بی بهره نخواهند ماند. تالابهایی که هر چند وقت یکبار با خشک شدن دست و پنجه نرم می کنند، حالا باید باز هم با اثرات توسعه دست به گریبان شوند.


در خبرها خواندم ؛  
این خط آهن با توجه بین المللی بودن و حجم ترددی که در آن انجام می شود در مهاجرت پرندگان به این تالاب اختلال ایجاد می کند.

خب این هم کاملا طبیعیست!! هر که از دانش محیط زیست هم اندک معلوماتی داشته باشد، متوجه تغییراتی که در زیستگاه حیات وحش به خصوص پرندگان مهاجر، پدید خواهد آمد، می شود!

مسئله نبودن این راه آهن نیست، فکر نمی کنم هیچ بشری مخالف توسعه و آبادانی سرزمین خود باشد، حتما راههای بهتری یرای این راه آهنی وجود دارد همان طور که برای جاده ی پارک ملی گلستان وجود داشت، تالاب میانکاله را فراموش نکردیم!

با خودم فکر کردم تالاب هایی که با عنوان شکار ممنوع حفاظت می شوند و یا اصلا در لیست حفاظتی سازمان محیط زیست نیستند و حریمی برای آنها وجود ندارد اگر مرز اکولوزیکی مشخصی داشتند ( کاری که من قصد دارم برای تالاب آلاگل انجام بدم) باز هم مجریان توسعه بهانه ای برای توسعه ی بیجا داشتند؟ جوابم حتما آری خواهد بود!!

قضاوت با خودتان، بر سر دریاچه ی ارومیه به عنوان بزرگنرین دریاچه ی داخلی ایران، تالاب بین المللی، پارک ملی و ذخیره گاه زیست کره چه آمد؟ بر سر دیگر تالاب های با ارزش ایران چه آمد؟ دوست ندارم بنویسم سرنوشت این تالاب ها هم همین خواهد بود، اما ...!!!!


نوشته شده در چهارشنبه 23 شهریور 1390 ساعت 20:36 توسط سیما سفیدیان نظرات |

http://GSES.sub.ir

http://Mohitezist85.mihanblog.com