تبلیغات
دانشجویان محیط زیست گرگان - فاجعه محیط زیستی دیگر در شمال کشور
دانشجویان محیط زیست گرگان

!یادمان باشد!! محیط زیست میراث گذشتگان نیست، آن را از آیندگان به امانت گرفته ایم

ذخیرگاه زیست کره ، نقطه داغ زیستی، 

پناهگاه حیات وحش و تالاب بین المللی میانکاله

در حال نابودی است!

 نگذاریم بهشت پرندگان ایران به سرنوشت دریاچه ارومیه دچار شود.

 

همکاران محترم و علاقمندان به محیط زیست

متن زیر گویای شرایطی است که می رود عنقریب تالاب بین المللی پناهگاه حیات وحش و ذخیره گاه زیستکره میانکاله را که به واقع بر آن بهشت پرندگان ایران نام نهاده اند، در ورطه تخریب جدی و غیر قابل جبران قرار دهد.انتظار می رود به این موضوع فارغ از احساس و نگرش محلی پرداخته و دیدگاههای خود را به این متن افزوده و آن را برای اطلاع دیگر دوستان ارسال نمایید.

راستش را بخواهی هیچ وقت باور نمی کردم کسی این قدر جسارت داشته باشد که با قلب و آینده  مهمترین تالاب کشور و بهشت پرندگان ایران بازی  بکند و حاضر شود مجوز احداث جاده ای به طول بیش از ده کیلومتر در دو زون امن آبی و خشکی خلیج و شبه جزیره میانکاله صادر کند. میانکاله پناهگاه حیات وحش، نقطه داغ زیستی، ذخیره گاه زیستکره و اولین تالاب بین المللی ایران در فهرست کنوانسیون تالابهای حائز اهمیت جهانی است. چنانچه تالابهای ایران را به صورت موزاییکی کنار هم بچینیم، میانکاله از لحاظ اهمیت و تنوع پرندگان و ارزشی که در مسیر مهاجرت شمال – جنوب پرندگان  و واقع شدن در کریدور اصلی مهاجرت دارد و همچنین به دلیل موقعیتش در منتهی الیه ضلع جنوب شرق دریای خزر بخش امن این مجموعه تالابی را به خود اختصاص می دهد و مسیر پیش بینی شده برای احداث جاده هسته داغ را در این زون امن تشکیل می دهد.

اردک سر سفید، پلیکان خاکستری، عقاب دریایی دم سفید، کلنی اصلی فلامینگو( که جمعیت آن گاهی بالغ بر 70 هزار قطعه می گردد و جمعییت اصلی این گونه در کشور می باشد)، تنجه، آووست، سیاه کاکل و بسیاری دیگر از گونه ها تجمع زیست شان در این مسیر مهم و حساس از تالاب میانکاله است. این به دلیل ارزش اکولولوژیکی آن و شرایط تروفی تالاب است که برای برخی ها واژه مأنوسی نیست.

دیگر چه برای فخر و بالیدن از داشتن تالاب میانکاله و اصولاً تالابهای بین المللی برای سازمان باقی خواهد بود و کارشناسان و محیط بانان فعال در سایر مناطق تالابی به چه امیدی فعالیت کنند، در شرایطی که سازمان با اولین و مهمترین تالابی که به تنهایی نیمی از تنوع زیستی پرندگان کشور و یک چهارم جمعیت پرندگان کشور به خود اختصاص می دهد چوب حراج میزند. اگر بپذیریم که ضروت داشته باشد مسیر یا جاده گردشگری در داخل پناهگاه و تالاب بین المللی میانکاله داشته باشیم، مسیر این جاده را چه کسی و بر پایه چه داده ها و معیارهایی باید انتخاب کند؟ آیا هیچ خردمندی می پذیرد جاده به طول بیش از ده کیلومتر در زون های امن و حساس که اعتبار و کلیت ارزش میانکاله به این زون وابسته است برای رسیدن به ساحل دریا که یک زون تفرجی است ایجاد نمود.

بر پایه همان مطالعاتی که در طرح های جامع و تفصیلی سازمان برای میانکاله انجام گرفته است، مسیر آبی و خشکی احداث جاده در زون های امن واقع شده اند

جهت اطلاع جناب آقای معاون محترم محیط طبیعی و تنوع زیستی که فرموده اند "این یک پل چوبی است که با رعایت موازین زیست محیطی ساخته خواهد شد و یک مسیر گردشگری است و چنانچه شروعی برای تخریب میانکاله باشد ما جلوی هر اقدام غیر قانونی را خواهیم گرفت" باید گفت نمی توانیم بپذیریم شما ناآگاه به مسایل اکولوژی و فنون مدیریت مناطق هستید که این جمله گفته اید، شاید در آن لحظه دچار غفلت و فراموشی شده اید که برای احداث یک جاده تحت عنوان گردشگری که سراسر عملیات و اثرات آن بر منطقه تخریبی می باشد مجوز صادر کرده اید. کجای منابع علمی و دیدگاههای کارشناسی و محیط زیستی تأیید می نماید که برای رسیدن به زون گردشگری (در اینجا ساحل دریا)، مسیری حتی چوبی به طول ده کیلومتر در زون های امن احداث نمود، آنهم بدون دریافت گزارش ارزیابی اثرات توسعه طرح مربوطه؟؟؟ آن موقعی که هیچ گونه مجوزی برای انجام این کار در میان نبوده مجریان جاده بدون در نظر گرفتن ملاحظات تالاب اقدام به شن ریزی در عمق تالاب و در محدوده قانونی پناهگاه به عرض بیش از ده متر و طول بیش از صد متر در دِل تالاب نموده اند، آیا این یک اقدام تخریبی نبود که جلوی آن گرفته نشد. حال که حداقل یک مصوبه در اختیار دارند، چگونه می توان جلوی اثرات تخریبی را گرفت. به هر حال ما اکنون امانتدار میراثی هستیم که باید نه بهتر که حداقل به همین وضع موجود، آن را به آیندگان بسپاریم و هم اکنون در مرحله امتحان بزرگی هستیم ک اوراق ما را آیندگان تصحیح خواهند نمود.

این متن را برای دیگران بفرستید تا در سالی که شرایط اقلیمی وضعیت شکننده ای برای محیط زیستمان رقم زده است مسئولین بیشتر از این نمک به زخم مان نپاشند و حوادث پارک ملی گلستان و  جنگل های غرب کشور را یاد آوری نکنند.


نوشته شده در پنجشنبه 16 دی 1389 ساعت 12:40 توسط وحید زمانی نظرات |

http://GSES.sub.ir

http://Mohitezist85.mihanblog.com